بسم الله الرحمن الرحیم
یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبّر الیل و النهار
یا محّول الحول و الاحوال
حّول حالنا الی احسن الحال
خدای خوب و مهربونم
سلام
این نامه رو نوشتم که بگم دلم خیلی برات تنگ شده . که بگم این مدت چقدر برام سخت گذشته.
که بگم قلبم تشنه ست . تشنه بارش مهربونیت . تشنه بارش محبتت.
شاید این خشکی و تشنگی رو عشق تو بوجود آورده باشه تا ... :
صحرای دلم عشق تو شورستان کرد
تا مهر کسی در آن نروید هرگز
اما نامه نوشتم که بگم نهال عشقی رو که چند سال پیش خودت توی قلبم کاشتی حالا دیگه بزرگ شده . هر چند هنوز هم جوون و شکننده ست اما با اومدن بهار حتما شکوفه میده.
اما اون هنوز هم احتیاج به توجه داره . اون هنوزم آسیب پذیره . نیاز به آفت زدایی داره. نیاز داره یکی ازش در مقابل طوفان هوس و گناه مراقبت کنه . نیاز داره یکی اون رو در مقابل آفت تمایلات نفسانی سمپاشی کنه . من که دست تنها نمی تونم ازش مراقبت کنم. باید تو هم کمکم کنی تا این نهال کوچیک بشه اون درخت تنومندی که هیچ طوفان و آفتی نمی تونه بهش آسیب برسونه.
نامه نوشتم که بگم الان این نهال بیشتر از هر چیز دیگه ای به یه بارون احتیاج داره تا گرد و غبارغفلتی رو که مدتهاست روی شاخه های جوونش نشسته بشوره و با خودش ببره.
تا ریشه هاش یکبار دیگه طعم سیراب شدن رو بچشند. تا شاخ و برگش یکبار دیگه احساس طراوت و تازگی کنند.
نامه نوشتم که بگم اگه یکبار دیگه آسمون مهربونیت روی قلبم نباره ، اگه ابرهای محبتت قلبم رو آبیاری نکنند ، اگه آفتاب رحمتت روی قلبم نتابه ، اونوقت معلوم نیست چی به سر این نهال جوون میاد...!!!
خدایا
حالا که قلبم تشنه ست .... حالا که بهار نزدیکه .... حالا که نهال عشقت داره شکوفه میده ....
حال من رو به بهترین احوال تغییر بده و من رو لحظه ای به خودم واگذار مکن.
